Merhaba Dünya

Lise 2. sınıftayım. Bilgisayar denen aleti daha önce görmüş olmakla birlikte hiç muhabbetim olmamıştı ve ben şimdi o şeyin karşısında gergin, çekingen beklemekteyim; sıkılıyorum ve de utanıyorum ama zatı alilerinde hiç de öyle bir görüntü bulunmamakta. Kendisi gayet şık, şuh ve de kibirli görünütüleri ile bana bakmakta ve “ulan madem kullanasını bilmiyon, ne halt yemeye oturuyon karşıma, hadi ikile, tükanın önünü kapatma!” kabilinden takılmaktalar.

Tabi ben hayatımın önceki dönemlerinde hep görüp de dokunamama üzüntüsünü büyüttüğüm bu meretin karşısından öyle çabuk kalkacak biri değilim, en azından etraftan birileri bakmıyorken birkaç devresini çökmeye kararlıyım.

Her neyse bundan önceki bilgisayar kullanma tecrübem yalnızca 3-4 saat ile sınırlı ama bu bildiğiniz 3-4 saat değil. Tarzan kardeşimizi alın bilgisayar başında 3-4 saat oturtturun ve sonucu gözlemyein; işte benimkisi böyle bişey. Daha önce benim için çok önemli olan mail hadisesini birkaç kez yaşamışım. O anki heyecanımı görseniz; sanırsınız ki gerdek gecesininin mutluluğunu üstü süte yaşamaya çalışav avanak damat gibi tek başarabildiğim ezberden e-mail adresi alma seanslarını tekrar tekrar yaşayarak mutlu oluyorum. Bir arkadaştan amatör web sayfası yapmanın adını duymuş olmakla birlikte web sayfasının ne demek o9lduğunu hala bilmemekteyim ve tabii ki bunun amatör ya da profesyonel tarafını da kestirebildiğim söylenemez. Binbir uğraşı sonunda mynet portalının ilkel web sayfası yönetim sistemini açmış ve de “HTML Editörü” başlığını yaklaşık 15 dakika sonra açmış bulunuyorum (bu 15 dk bağlantıya tıkladığım andan itibaren geçen vakit oluyor, internet hızının kalitesini belritmek açsınından yazıyorum). Orda gördüğüm garip bir yazım beni heyecanlandırmaya yetiyor da artıyor bile. Büyüktür, küçüktür işaretleri arasında yer alan anlamını bilmediğim garip kodlamalar ne tür byüyüe işaret ediyor pek kestiremiyorum ama bu mutluluğun üzerine bir kara büyü gelmese iyi olurdu dğrusu. Orada bir buton görüyorum, üzerinde “Önizleme” yazan. Doğrusu her ne kadar türkçe olsa da benim kayıtlarımda bir karşılık bulamıyor bu kelime ama yorumluyorum. Sonradan öğrendiğim kadarıyla doğru yorumladığım bu butona basmak pek de tehlikeli birşey değilmiş. O yüzden sık sık bu butonu kullanıyorum ama hayret verici bir olay; açılan yeni pencere bomboş.

Bu boş pencereyi doldurmanın yolunun bu alana yazı yazmak olduğunu düşünüp oraya tıpkı o büyülü kelimeler gibi ben de birşeyler yazıyorum. Önce işaretleri arasına kendi adımı yazıyorum ve sonucu görmek için baktığımda üzülüyorum, hiçbirşey yok. Sonra başka denemeler takip ediyor bunu her türlü zırvayı deniyorum ve gözlemliyorum ama yok yok yok. En sonunda oradaki bütün yazıyı silip (kaybolmasından çok korkuyorum ama ya yoklolursa bu büyüyü kim geriye döndürebilir) oraya kendi adımı yazyorum. İşte sonuç adım o pencerede görürnüyor ama hepsi bu ne bir farklılık ne bir yetenek; alelade bir yazı o kadar. Sonra yazıyı yazdığım yerde alt satıra inip tekrar adımı yazıyorum sonra bir daha sonra bir daha ama bu yazılanları önizlediğimde yanyana isimler görünüyor. Bozuk olduğunu düşünüyorum vs. Ama en sonunda bazı şeyleri karamaya başlıyorum; mesela o “HTML Editörünü her açtığımda o aptal büyüsüz yazıların tekrar göründüğünü pek de fazla bir anlamlarının olmadığını o şeyin HTML olduğunu (tabi sadece adı bu muhteva gene boş) öğreniyorum. Sonra kaydetmem gerektiğini ve kaydedince bişeylerin göründüğünü anlıyorum. Ve büyük karar; oraya bişey yazmalıyım ama ne… Editörü açıp dakikalarca bekliyorum, bekliyoum, bekliyorum sonra birden ağzımdan dökülüveriyor; “Merhaba Dünya”.

Bu yazı bir programlama dili öğrenilirken denemelerde kullanılan ilk cümle imiş ama ben hayatım boyunca böyle birşeyi hiç duymamıştım bunu sonradan öğreniyorum, şaşırıyorum, ve bu cümleyi sahipleniyorum, bu benim cümlem, onu seviyorum: “Merhaba Dünya”